.kabul masası.

.yine bir sabah uyandığımda akşamdan kalan titreşimler bedenimden dilime, bakışlarıma, boğazıma yayılıyordu. yıllarca çiçek açmayıp bi anda uzaylı gibi tomurcuklarını patlatan, dikenleriyle de kendisine pek yanaştırmayan bi kaktüs gibi hissediyorum. abarttığımı düşünenler olabilir, içerde olan bu, dışarda “dilli düdük”. bedenimle barışma yoluna girişim 20 küsür sene sürmüştür, dışardan bakana sporcu, […]

Devamını oku

kendimle oyun

“-birileriyle görüşüyor musun? +… Elindeki küçük ekrana bir süre baktı, ışığı sönünce fark etti zihniyle bedeninin başka yerlerde olduğunu. ve kendi nefesinin sesi duydu ve…” diye bir hikayeye başlayacakken aslında bu kendi hikayem, dümdüz anlatayım dedim. Bir süredir gün takip etmeyi bırakmıştım, bazı günler kendi sesimi şarkı söylediğim anlar dışında […]

Devamını oku

.ayıkla mercimeğin taşını.

.kendimi sürekli ince hesaplar yaparken buluyorum. “bugün kaç saat dışarda takılıcam, kuru meyvem var mı çantamda, bilgisayarı nerde bıraksam, eve döner miyim”… .sabitliğin işlemediği bi düzenim var kesinlikle. ev bulsam, yatağım-odam olsa da ben duramıyorum fazla bi yerlerde. .bir süredir, uzun bi süre oldu, güzel dostların yanında yaşayıp gidiyorum. bi […]

Devamını oku