.yarım kalmış hikaye.

.bazı sakatlıklar, kazalar, yaşanmışlıklar “sene-i devriyesini” yeniden yaşatır bedende. kimi hikayenin izi, yarası derinleşmiş kimisi de silikleşmiştir. düşersin, belki bi morluk, biraz da yara ile ayağa kalkar devam edersin. üstündeki tozu silkeleyip ne yapıyorsan ona devam etmeyi seçersin. belki birkaç gün hissettirir ya da hiç de fark etmezsin bile. ne […]

Devamını oku

.kabul masası.

.yine bir sabah uyandığımda akşamdan kalan titreşimler bedenimden dilime, bakışlarıma, boğazıma yayılıyordu. yıllarca çiçek açmayıp bi anda uzaylı gibi tomurcuklarını patlatan, dikenleriyle de kendisine pek yanaştırmayan bi kaktüs gibi hissediyorum. abarttığımı düşünenler olabilir, içerde olan bu, dışarda “dilli düdük”. bedenimle barışma yoluna girişim 20 küsür sene sürmüştür, dışardan bakana sporcu, […]

Devamını oku

.bazı hatalar güzeldir.2

her sabah başka bir zamanın rüyasıyla uyanıyor ve güne başladığımda, “onu da uzun zamandır hiç arayıp sormadım” cümlesiyle içimde kaygıyla karışık özlem ya da bazen öfkeyle karışık hüzün gibi “duygucuklar”la başbaşa kalıyorum. Ortada ne bir eylem var bu zamansız rüyalarda hatırladıklarıma dair, ne de bir kendi haline bırakış. güne bir […]

Devamını oku

.bazı hatalar güzeldir.1

sabah fırtınanın sesleriyle uyandığımda saat daha 6:00 bile olmamıştı. Geri dönüp yatsam bedenim yeni bir uyku döngüsüne girecek ve çıkmakta zorlanacaktı besbelli. Nasıl olsa yapacak hep bir iş vardı evde, bahçede, erken kalkıp yol almadan biraz oturdum, iki hareket ettim ve işlenmeye koyuldum. Hava ıpıslak, gökler biraz öfkeli. Evi az […]

Devamını oku

.temaşa.

bedeni hiç durmadan titriyordu. yüzünde donuk bir bakış ve soluk dudaklarının arasından belli belirsiz nefes alış verişlerini görebiliyordum. yanına gidip de dokunmaya çekindim. oysa ki bi ufak temas, belki gözleriyle buluşmak yumuşatabilirdi yumruklarını. kendimi “zorlandığım” ya da “istemediğim” bir durumun içinden çıkmak için içime kaçıp da arka yollardan birine saptığımı […]

Devamını oku

yakın olan nerde?

bu dönemin gündemi “mesafeler”den “sınırlar”a ordan da “çatışma”lara evrilirken kendi gündemimi pek takip etmiyormuşum. insanın yazacak, gökyüzüne boş bakacak, bir öykünün içinde kaybolacak vakti olmaması çok saçma. işte ben bu gündemleri tamamen geçmişte bırakmış olamam. mürekkebi bitmiş dolma kalemimle karşılaşınca anladım ki, biraz unutmuşum. bazen hiç tanımadığım sayfalar dolusu mektup […]

Devamını oku

içerdekiler.3

yine günlerden bugün. ne zaman bugüne vardığımı hatırlamıyorum. sabah baştankaraların ötüşleriyle uyanıp da sadece olanı görmek istediğim bir gün. sessizce ahşap duvarlar arasında uyanıp da denize tepeden bakıvermek istedim. geceden kalan sesler ve düşüncelerin üstüne taze bir an yaratıyorken sessizliğin tadını hatırladım yeniden. günün getireceklerinin belirsizliğinde ve tazeliğinde bir rahatlık […]

Devamını oku

içerdekiler.2

seri halinde işler yapmayı seviyorum. birbirini takip etse de tekil olarak da anlamlı(?) olan etkinlikler, paylaşımlar. kendi içimde bağımsız hikayeler yazmayı ve onları birbirine bağlamayı, aynı anda pek çok farklı alanda fink atmayı ve konudan konuya atlamayı da hayatım boyunca çok kolay buldum. belki de bu kolaylık sayesinden hayatımın her […]

Devamını oku

içerdekiler.1

hiçbir şey olmazsa sabah olur bir duvar yazısı günler rutinlerle dönmeye başladığından beri tüm yükselen duygular biraz daha az dışavurumcu. bir fırtına öncesi sessizliğini çağrıştırmayan bir hal. ilk kez ziyaret ediyorum bu evi sanki, ya da ilk kez evi hissediyorum. her an inip çıkmaya hazır halet-i ruhiyem bu aralar uykudaymış […]

Devamını oku

kayıp

Yazılar, konuşmalar, mesajlar, ses kayıtları derken iletişimin bin türlü yolunu yeniden keşfediyoruz. Kolektif olarak farklı bir araya gelişlerin yollarını arıyoruz. Zaman zaman bir araya geldiğimiz, bir masa etrafında toplandığımız zamanları yâd ederek ekranlar başında sofralarda buluşuyoruz. Günlerin takibini yapabilir hale yeniden gelmeye başladım. Yeni oluşan rutinler, havaların ısınmasıyla bahçede canlanan […]

Devamını oku